Beni Çabuk Defnedin!

“–Beni çabucak defnedip Rabbime kavuşturunuz. Hazret-i Peygamber’e haber vermeyiniz. Zîrâ buraya gelirken yahudilerin Allâh Rasûlü’ne zarar vermesinden endişe ediyorum. Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in benim yüzümden bir sıkıntıya uğramasını istemem.” diye vasiyet etmişti.

Gece de bastırmış olduğu için Allâh Rasûlü’ne haber verilmeden Talha -radıyallâhu anh- defnedildi ve bu durum sabahleyin Hazret-i Peygamber’e bildirildi. Rasûl-i Ekrem Efendimiz Talha’nın kabri başına geldi ve:

“–Allâh’ım, Sen ondan, o Sen’den râzı olarak Talha’yı karşılayıp huzuruna kabul buyur!” diye duâ etti. (bkz. İbn-i Esîr, Üsdü’l-ğâbe, II, 29)

İşte, bir an evvel Rabbine kavuşmak isteyen ve Rasûlullâh’ın en ufak bir zahmete dûçâr olmasını istemeyen gönül kıvâmı… Ve hakîkî muhabbetin erişilmez bir örneği…