Editörden
Bizlere Mescid-i Aksa`nın da Özgürlüğünü Göster Rabbim!
Bir mümin sevinciydi bizimkisi. Zalimlerden nefret etmek, mazlumlardan yana taraf olmak İslam`ın şiarıydı. Akl...
Kendini başarısız hisseden birçok genç arkadaşımız var. Kimi şu dünyada hiçbir şeye yaramadığını düşünüyor, kimi bir türlü arzu ettiği hayata kavuşamadığı için üzüntü çekiyor. Başarı peşinde koşan birçok kişi, hayaller, hedefler ve gerçekler arasındaki makas açıldıkça derin bir karamsarlığa kapılıyor.
Peki gerçekten başarısız mıyız yoksa kendimize haksızlık ettiğimiz oluyor mu? Bu sorunun cevabı önemli çünkü başarı meselesini doğru anlamlandıramadığımız vakit hayatı kendimize zindan edebiliyoruz, bir manada kendimize zulmetmiş oluyoruz.
Evet, bugün sosyal medya başarılı profilleri önümüze sıkça seriyor, çoğunluk da bir bakıma “başarılı, güçlü, önemli” görünmenin derdinde. Fakat gerçekten başarılı olmak ile başarılı görünmek arasında derin bir uçurum var, bunu fark etmemiz gerekiyor. Bugün büyük ölçüde olumsuz telkinlere maruz kalıyor, yaptıklarımızı yetersiz, kendimizi değersiz görebiliyoruz. “Mutlaka bir şeyler başarmalısın” hissi pompalanıyor dört bir yandan, anlamsız kıyaslarla kalbimiz yoruluyor, bir türlü mutlu, mesut ve mutmain olamıyoruz gibi. Kime dokunsak bir yarım kalmışlık hâli, kimi dinlesek bir olmamışlık hissi söz konusu.
Peki gerçekten başarı neydi? Bunca değersizlik ve başarısızlık hissi bir şeyleri eksik ve hatalı algıladığımızı göstermiyor mu sizce de?
Yeri gelmişken tatlı bir hatıramı paylaşayım. Gaziantep Üniversitesi’nde geçen ay bir konferansımız oldu, başarı üzerine birkaç kelam ettim, genç kardeşlerimin yürekleri biraz rahatlasın diye şu minvalde konuştum: “An olur elimizi havaya kaldırmak en büyük başarıdır, an olur annemizi razı etmek dünyalara bedeldir. Bugün bize başarı gibi görünmeyen pek çok şey hakikatte hem dünyamızı hem ahiretimizi mutlu etmeye yetebilir, başarıyı da başarısızlığı da derinlemesine iyice düşünmeliyiz aksi takdirde gönlümüz çok yorulabilir, kendimize haksızlık etmiş olabiliriz.”
Sonrasında gençlerden biri söz istedi ve şu soruyu sordu:
Ben kendimi çok başarısız hissediyorum doğrusu, sizin pencerenizden başarı nedir peki?
Önce gülümsedim sonra da şu karşılığı verdim:
Doğrusu benim pencerem aslında yine tam manasıyla doğruyu yanlışı ayırt edememiş olabilir. İstersen medeniyetimiz açısından bu soruya cevap vermiş olayım. Kur’ân’ı Kerim Sâd Sûresi’nde bize başarı hususunda çok ibretlik iki örnek sunuyor. Biri iktidarın, ihtişamın zirvesinde olan Süleyman Peygamber. Mülk sahibi, kudret ve kuvvet sahibi. Şükrediyor daima, Rabbimiz de onu “ne güzel kuldu” diye övüyor ayetlerde. Diğeri de Eyyûb Peygamber. Hastalıklarla, sıkıntılarla imtihan oluyor, sabrediyor, içli içli niyaz ediyor, büyük bir metanet gösteriyor. Rabbimiz onu da aynı sûrede “ne güzel kuldu” diye övüyor. Yani sevgili kardeşim, ilahi pencereden bakarsak, hangi şartta, hangi pozisyonda olursak olalım, gerçek başarı aslında Rabbimizin bizi “ne güzel kul” diye övmesinde gizli. Bir peygamber varlıkla imtihan olmuş, şükretmiş ve gücünü hayra kullanmış, sonunda mutlak manada başarılı bulunmuş, diğer peygamber dertlerle, zorlukla imtihan olmuş fakat neticede o da sabretmiş, umut kesmemiş ve mutlak manada başarılı sayılmış. Nerede olursak olalım, ne yaparsak yapalım, hangi şartla imtihan edilirsek edilelim “ne güzel kul” fermanını alabilirsek eğer Rabbimizden, gerçek başarıya dair bir ipucu olabilir sanırım.
Cevabımı beğendi lakin zihnindeki diğer sorular havada asılı kalır gibi oldu. Çıkışta “görüşelim hocam, daha çok sorum var” dedi, memnuniyetle kabul ettim, bana yazmasını söyledim. En azından bir nebze ferahlamış görünüyordu.
Evet, bu sayımız başarısızlık hissinin yaygınlaşmasına karşı manevi bir kalkan niyetiyle hazırlandı. Dosyamız gönlünüzü ferahlatsın isteriz. Hayat iniş çıkışlarla dolu, bakış açımızı değiştirebilirsek eğer, gerçekten neyin başarı neyin başarısızlık olduğunu daha iyi anlayabiliriz. Nice başarı gibi görünen şeyin bir avuntu, aldanma olabileceğini, nice başarısızlık gibi algılanan durumun da aslında sayısız güzellik taşıyabileceğini aman unutmayalım.
Aralık ayında görüşmek üzere, hakiki başarılarla dolu bir ömür dileğiyle...